Endoproteza stawu skokowego

Informacje dla Pacjentów Sophien-Klinik Hanower

Endoproteza stawu skokowego

Szanowny Pacjencie,
Badania wskazują na ciężkie schorzenie stawu skokowego przy którym konieczne jest wszczepienie protezy. Przed operacją będzie Pan / Pani rozmawiała na ten temat z lekarzem. Pacjent powinien znać możliwe powikłania, następstwa i ryzyko takiej operacji aby świadomie podjąć decyzję o jej przeprowadzeniu. Nasze informacje pomogą Państwu przygotować się do rozmowy z lekarzem.

 

Dlaczego proteza stawu skokowego lub jego usztywnienie jest konieczne?
Gdy staw skokowy został uszkodzony lub na skutek zapalenia czy zwyrodnienia jest bolesny, można zastąpić go endoprotezą. Zdarza się, że nie jest to możliwe ze względu na budowę anatomiczną. Wtedy jedynym rozwiązaniem jest jego usztywnienie.

 

Czy możliwe jest leczenie zachowawcze?
Wszczepienie endoprotezy stawu skokowego jest wskazane dopiero wtedy, gdy leczenie farmakologiczne i fizjoterapia nie odnoszą pozytywnego skutku. Alternatywą jest usztywnienie stawu.

 

Przebieg operacji
Sam zabieg przeprowadzamy w narkozie lub znieczuleniu częściowym. O szczegółach, ryzyku i powikłaniach informujemy pacjenta przed operacją. Przed operacją blokuje się dopływ krwi do kolana za pomocą opaski uciskowej. Następnie operacyjnie przygotowuje się staw do wszczepienia protezy.

  • Endoproteza stawu skokowego. Możliwe jest mocowanie jej za pomocą tzw. „cementu“ (tworzywo sztuczne). Już po krótkim czasie staw skokowy można znowu obciążać. Gdy nie używa się cementu, proteza zrasta się z kością w ciągu kilku miesięcy.
  • Gdy konieczne jest usztywnienie stawu skokowego, dokonuje się go za pomocą metalowych elementów, po czym kości zrastają się jak po złamaniu. Tutaj również jest kilka sposobów. Łączenie kości płytami, unieruchomienie zewnętrznymi prętami lub połączenie kości za pomocą śrub.

 

Możliwe komplikacje podczas operacji
Pomimo szczególnej ostrożności, w pojedynczych przypadkach może dojść do powikłań:

  • Reakcje alergiczne niektóre leki (zaczerwienienia, opuchnięcia,swędzenie, mdłości, zaburzenia rytmu serca, szok).
  • Krwotoki: Uszkodzenie naczyń krwionośnych może doprowadzić do silnego krwotoku. W razie konieczności przetoczenia krwi może dojść do infekcji HIV, wirusem zapalenia wątroby lub BSE.
  • Uszkodzenia nerwów, czego następstwem może być częściowy paraliż stopy. Pęknięcia kości zdarzają się przy osteoporozie lub wymianie protezy. Takie pęknięcia należy zaopatrzyć metalową płytką lub śrubami.
  • Uszkodzenia skóry.
  • Możliwe komplikacje pooperacyjne
  • Krwiaki
  • Infekcje w polu operacyjnym: W ekstremalnych przypadkach wymienia się wtedy protezę.
  • Zaczopowanie naczyń krwionośnych, Szczególnie u leżących pacjentów może dojść do mikroskrzepów które blokują naczynia krwionośne w płucach. Następstwem jest poważne zagrożenie życia. Ryzyko takiego powikłania jest większe u palaczy tytoniu i pacjentów leczonych preparatami hormonalnymi. Do takiego zaczopowania może również dojść, gdy drobiny szpiku kostnego dostaną się do krwiobiegu.
  • Pęknięcia zszytej tkanki i blizny.
  • Zwapnienia mięśni, niedokrwienia.
  • Poluzowanie lub pęknięcie protezy
  • Po usztywnieniu stawu, może utworzyć się staw rzekomy. Wymaga on dalszego leczenia.

 

Jakie są efekty operacji?
Pacjenci są bardzo zadowoleni. Bóle ustąpiły lub są o wiele mniejsze. Ruchomość stawu jest o wiele lepsza. Pacjent może się znowu bez bólu poruszać i odpowiednio do swojego wieku być sprawnym fizycznie. Po usztywnieniu stawu pacjent porusza się bez bólu lecz ruchomość stopy jest ograniczona.

 

Na co należy uważać po operacji?
O zauważonych nieprawidłowościach jak mocne bóle, zaburzenia ruchu, czucia, barwy skóry itp. należy poinformować lekarza. Mogą to być objawy niedokrwienia tkanek lub uszkodzenia nerwów które wymagają natychmiastowego leczenia. Podczas poruszania się należy przez jakiś czas używać kul. Obciążenie operowanej nogi jest dopuszczalne jedynie w stopniu określonym przez lekarza.

 

Co lekarz powinien wiedzieć
Aby ocenić ryzyko operacji i kondycję pacjenta, lekarz musi wiedzieć o:

  • chorobach przemiany materii i ważnych organów,
  • ewentualnych chorobach zakaźnych,
  • alergiach,
  • krwotokach podczas poprzednich operacji i transfuzji krwi,
  • komplikacjach przy gojeniu ran, ropniach,
  • niedrożnościach naczyń krwionośnych,
  • regularnym zażywaniu leków,
  • paleniu tytoniu, spożywaniu alkoholu lub narkotyków.