Endoproteza stawu kolanowego

Informacje dla Pacjentów Sophien-Klinik Hanower

Endoproteza stawu kolanowego

Szanowny Pacjencie,
Badania wskazują na ciężkie schorzenie stawu kolanowego przy którym konieczne jest wszczepienie protezy. Przed operacją będzie Pan / Pani rozmawiała na ten temat z lekarzem. Pacjent powinien znać możliwe powikłania, następstwa i ryzyko takiej operacji aby świadomie podjąć decyzję o jej przeprowadzeniu. Nasze informacje pomogą Państwu przygotować się do rozmowy z lekarzem.

 

Jak zbudowany jest staw kolanowy?
Jest to duży i skomplikowany staw. Umożliwia zginanie, prostowanie i częściowo rotację kolana. Jego stabilność zapewniają rzepka kolanowa, torebka stawowa i ścięgna.

 

Dlaczego proteza kolana jest konieczna?
Gdy ruchomość stawu kolanowego jest ograniczona i stwarza ból. Przyczyną może być skaleczenie, zapalenie lub degeneracja chrząstki pokrywającej kości. Zdarza się to często w posuniętym wieku lub przy wadach postawy.

 

Czy możliwe jest leczenie zachowawcze?
Wszczepienie endoprtezy kolana jest wskazane dopiero wtedy, gdy lekarstwa czy fizjoterapia nie odnoszą pożądanego skutku.

 

Przebieg operacji
Sam zabieg przeprowadzamy w narkozie lub znieczuleniu częściowym. O szczegółach, ryzyku i powikłaniach informujemy pacjenta przed operacją. Przed operacją blokuje się dopływ krwi do kolana za pomocą opaski uciskowej. Następnie operacyjnie przygotowuje się staw do wszczepienia protezy. Możliwe są różne metody operacji.

 

Proteza częściowa (tzw. saneczkowa ). Ma zastosowanie gdy tylko część stawu jest uszkodzona. Zużyta chrząstka zostaje usunięta, a na jej miejsce osadza się metalową szynę. Na kości goleni osadza się metalową lub plastikową płytkę. Tworzą one razem nową płaszczyznę stawu.

 

Proteza kompletna. Gdy staw kolanowy jest bardzo zużyty,usuwa się całą chrząstkę wraz z uszkodzoną częścią kości oraz z aparatem stabilizującym. Protezę lub jej część można umocować specjalnym „cementem“ ( tworzywo sztuczne ). Już po krótkim czasie kolano można obciążać. Gdy nie używa się „cementu“ , w ciągu kilku miesięcy proteza wrasta w kość. Po dokładnej analizie sytuacji pacjenta, jego wieku oraz stanu stawu kolanowego, lekarz decyduje o odpowiedniej metodzie operacji.

 

Możliwe komplikacje podczas operacji
Pomimo szczególnej ostrożności, w pojedynczych przypadkach może dojść do powikłań:

  • Reakcje alergiczne na niektóre leki (zaczerwienienia, opuchnięcia,swędzenie, mdłości, zaburzenia rytmu serca, szok).
  • Krwotoki: Uszkodzenie naczyń krwionośnych może doprowadzić do silnego krwotoku. W razie konieczności przetoczenia krwi może dojść do infekcji HIV, wirusem zapalenia wątroby lub BSE.
  • Uszkodzenia nerwów, czego następstwem może być częściowy paraliż stopy.
  • Pęknięcia kości zdarzają się przy osteoporozie lub wymianie protezy. Takie pęknięcia należy zaopatrzyć metalową płytką lub śrubami.
  • Infekcje w polu operacyjnym. W ekstremalnych przypadkach wymienia się wtedy protezę. Przy bardzo ciężkich infekcjach może być konieczne usztywnienie stawu,lub nawet amputacja nogi.
  • Zaczopowanie naczyń krwionośnych. Szczególnie u leżących pacjentów może dojść do mikroskrzepów które blokują naczynia krwionośne w płucach. Następstwem jest poważne zagrożenie życia. Ryzyko takiego powikłania jest większe u palaczy tytoniu i pacjentów leczonych preparatami hormonalnymi. Do takiego zaczopowania może również dojść, gdy drobiny szpiku kostnego dostaną się do krwiobiegu.
  • Dodatkowe elementy metalowe jak śruby czy płytki mogą ulec pęknięciu.
  • Różnicy w długości nóg nie da się z całą pewnością wykluczyć.
  • Pęknięcia zszytej tkanki i blizny.
  • Zwichnięcie kolana zwłaszcza w pierwszych miesiącach po operacji.
  • Zwapnienia mięśni, niedokrwienia.
  • Poluzowanie lub pęknięcie protezy

 

Na co należy uważać po operacji?
O silnych bólach, zaburzeniach czucia i ruchomości lub zmianie koloru skóry, niezwłocznie trzeba powiadomić lekarza.W pierwszych tygodniach po operacji, podczas chodzenia należy używać kul. Ewentualną różnicę w długości nóg, można skorygować wkładką ortopedyczną. Wskazana jest dalsza rehabilitacja.

 

Jakie są efekty operacji?
Pacjenci są bardzo zadowoleni. Bóle ustąpiły lub są o wiele mniejsze. Ruchomość stawu jest o wiele lepsza. Pacjent może się znowu bez bólu poruszać i odpowiednio do swojego wieku być sprawnym fizycznie.

 

Co lekarz powinien wiedzieć
Aby ocenić ryzyko operacji i kondycję pacjenta, lekarz musi wiedzieć o:

  • chorobach przemiany materii i ważnych organów,
  • ewentualnych chorobach zakaźnych,
  • alergiach,
  • krwotokach podczas poprzednich operacji i transfuzji krwi,
  • komplikacjach przy gojeniu ran, ropniach,
  • niedrożnościach naczyń krwionośnych,
  • regularnym zażywaniu leków,
  • paleniu tytoniu, spożywaniu alkoholu lub narkotyków.