Schultergelenk-Endoprothese

Informacje dla Pacjentów Sophien-Klinik Hanower

Endoproteza stawu barkowego

Szanowny Pacjencie,
Badania wskazują na ciężkie schorzenie stawu barkowego przy którym konieczne jest wszczepienie protezy. Przed operacją będzie Pan / Pani rozmawiała na ten temat z lekarzem. Pacjent powinien znać możliwe powikłania, następstwa i ryzyko takiej operacji aby świadomie podjąć decyzję o jej przeprowadzeniu. Nasze informacje pomogą Państwu przygotować się do rozmowy z lekarzem.

 

Jak zbudowany jest staw barkowy?
Jest to staw kulisty, utworzony przez główkę kości ramieniowej i panewką łopatki. Odżywianie delikatnej części chrzęstnej stawu odbywa się za pomocą mazi stawowej i śluzówki. Jest to najbardziej ruchliwy staw człowieka. Stabilizowany jest przez torebkę stawową, więzadła ale również aktywnie poprzez rozliczne mięśnie. Uszkodzenie tych mięśni lub ścięgien, prowadzi szybko do jego zwyrodnienia.

 

Dlaczego proteza stawu barkowego jest konieczna?
Ruchomość stawu jest bardzo ograniczona i sprawia silne bóle, szczególnie nocą. Ich przyczyną może być artroza lub degeneracja stawu związana z wiekiem. Również skomplikowane złamania, zapalenia, reumatyzm, zerwane ścięgna są przyczyną takich objawów.

 

Czy możliwe jest leczenie zachowawcze bez operacji?
Leczenie farmakologiczne i fizjoterapia nie daje długotrwałej poprawy. Inną operacyjną metodą jest usztywnienie stawu barkowego i usunięcie jego części. W większości przypadków,nasi lekarze polecają jednak wszczepienie endoprotezy.

 

Przebieg operacji
Sam zabieg przeprowadzamy w narkozie. O ryzyku i powikłaniach informujemy pacjenta przed operacją. Operacyjnie przygotowuje się staw do wszczepienia metalowej protezy.W zależności od sytuacji możemy przeprowadzić:

  • Totalną – Endo – Protezę (TEP) gdzie zarówno główka kości ramieniowej jak i panewka łopatki zostaje wymieniona. Ten zabieg przeprowadzany jest jednak rzadko.
  • Proteza częściowa. Polega na wymianie główki kości ramieniowej. Możliwe jest mocowanie jej za pomocą tzw. „cementu“ (tworzywo sztuczne). Już po krótkim czasie staw barkowy można znowu obciążać. Gdy nie używa się cementu, proteza zrasta się z kością w ciągu kilku miesięcy. Jednak i w tym przypadku już po kilku dniach staw można obciążać.

 

Możliwe komplikacje
Pomimo szczególnej ostrożności, w pojedynczych przypadkach może dojść do powikłań:

  • Reakcje alergiczne na niektóre leki (zaczerwienienia, opuchnięcia,swędzenie, mdłości, zaburzenia rytmu serca, szok).
  • Krwotoki. Uszkodzenie naczyń krwionośnych może doprowadzić do silnego krwotoku. W razie konieczności przetoczenia krwi może dojść do infekcji HIV, wirusem zapalenia wątroby lub BSE.
  • Uszkodzenia nerwów, czego następstwem może być częściowy paraliż ramienia. Pęknięcia kości zdarzają się przy osteoporozie lub wymianie protezy. Takie pęknięcia należy zaopatrzyć metalową płytką lub śrubami.
  • Ropnie, uszkodzenia skóry.
  • Infekcje w polu operacyjnym. W ekstremalnych przypadkach wymienia się wtedy protezę. Przy bardzo ciężkich infekcjach może być konieczne usztywnienie stawu,lub nawet amputacja. Zaczopowanie naczyń krwionośnych. Szczególnie u leżących pacjentów może dojść do mikroskrzepów które blokują naczynia krwionośne w płucach. Następstwem jest poważne zagrożenie życia. Ryzyko takiego powikłania jest większe u palaczy tytoniu i pacjentów leczonych preparatami hormonalnymi. Do takiego zaczopowania może również dojść, gdy drobiny szpiku kostnego dostaną się do krwiobiegu.
  • Pęknięcia zszytej tkanki i blizny.
  • Zawapnienia mięśni, niedokrwienia.
  • Poluzowanie lub pęknięcie protezy
  • Zwichnięcie stawu, szczególnie w pierwszych miesiącach po operacji.

 

Na co należy uważać po operacji?
O zauważonych nieprawidłowościach jak mocne bóle, zaburzenia ruchu, czucia, barwy skóry itp. należy poinformować lekarza. Mogą to być objawy niedokrwienia tkanek lub uszkodzenia nerwów które wymagają natychmiastowego leczenia. Kontrolne badania i rehabilitacja są niezbędne.

 

Jakie są efekty operacji?
Z reguły pacjenci są bardzo zadowoleni. Bóle ustąpiły lub zostały wyraźnie złagodzone. Polepsza się ruchomość stawu.

 

Co lekarz powinien wiedzieć
Aby ocenić ryzyko operacji i kondycję pacjenta, lekarz musi wiedzieć o:

  • chorobach przemiany materii i ważnych organów,
  • ewentualnych chorobach zakaźnych,
  • alergiach,
  • krwotokach podczas poprzednich operacji i transfuzji krwi,
  • komplikacjach przy gojeniu ran, ropniach,
  • niedrożnościach naczyń krwionośnych,
  • regularnym zażywaniu leków,
  • paleniu tytoniu, spożywaniu alkoholu lub narkotyków.